✍
Разговорот
го водеa
Димче АПАСИЕВ
и
Борче РАЗМОСКИ
©
ШОВИНИСТИЧКИОТ
БРАН НА КОСОВАРИТЕ МОЖЕ ДА ЕКСПЛОДИРА ВО
МАКЕДОНИЈА!
У м б е р т о П А С К А Л И
е
независен стратегиски аналитичар кој живее во САД, а по потекло е
Италијанец. Тој ја следи ситуацијата на Балканот од 1999 година,
пишувајќи за магазините ЕИР, New Federalist и други реномирани
медиуми.
Спаѓа меѓу неколкуте светски водечки имиња за анализата на
современите прашања поврзани со геополитика и геостратегија.
Тој беше првиот новинар кој со десетчлена делегација на
меѓународни претставници од САД, Европа и Азија слета во главниот
град на Босна и Херцеговина - Сараево во текот на опсадата,
за време на војната при распадот на СФРЈ, во почетокот на 90-те.
Пасакали предвиде дека Македонија ќе биде нападната од
„нерегуларни сили“ и во последните неколку години интензивно
пишува за Македонија. Неколку пати ја има посетено нашата земја.
Престојувал во Скопје, Охрид и Тетово – за да може директно да ја
согледа ситуацијата од 2001година.
Тој ја предупреди македонската политичка елита за широкиот напад
однадвор кој е диригиран против земјава и прв објави ексклузивни
истражувања за групите што стојат зад дестабилизацијата - познати
како „петта колона“.
Паскали своите интелектуални напори посебно ги фокусира на
истражување на активностите на овие сили кои најчесто се кријат зад
името на фамозната „меѓународна заедница“ (за која секогаш
говори во наводници) и кои настојуваат да го уништат концептот за
национален суверенитет, не само во Македонија туку и воопшто во
светот.
Во 2003 година тој го одржа познатото предавање на Правниот
факултет „Јустинијан Први“ во Скопје, на тема: „Како Македонија
може да го спаси светот?“ – кое предизвика поголемо внимание во
јавноста.
Редакцијата на МАХАТМА стапи во контакт со овој гео-аналитичар во
Детроит, на почетокот на оваа 2006 година, благодарение на помошта
од професорот на Правниот факултет д-р Светомир Шкариќ. Кога
му се претставивме, кажувајќи му дека сме првата антиглобалистичка
невладина организација во Македонија, неговата реакција бече
следнава:
Dear friends, I’m very happy that you’re active and „kicking”.
The world needs initiatives like yours, and above all people like
Prof. Skaric!
И така пријателски го започнавме разговорот . . .
* * *
Прашање број 1:
Господине Паскали, како би ја оцениле актуелнава
политичко-безбедносна ситуација на Балканот, во контекст на
претстојното решавање на финалниот статус на Косово, и каква е
Вашата прогноза за исходот од т.н. „шатл-дипломатија“ на Марти
Ахтисари? (сведоци сме на зголемено насилство врз српското
цивилно население во овој протекторат на ООН)
Ахтисари е само извршител на модерната стратегија на „Балканизација“...
Па, еден од клучните инструменти за една мала олигархиска сила која
настојува да пороби и контролира голема област е старата Римска
воена тактика: Divide et Impera - раздели па
владеј! Оваа тактика беше обновена во границите на Источна
Европа, најмалку пред сто години, под слоганот Балканизација.
Балканизацијата
не беше резултат на објективната ситуација на Балканот. Не! Таа беше
резултат на стратегија обработена во детали надвор од Балканот и
имаше за цел да ги влоши и да доведе до експлозија на било какви
потенцијални (религиозни, етнички, јазични или национални) конфликти
кои постоеја во областа, најрано од XIII-от век,
кога венецијански и други западноварварски предатори
организирани во анти-исламистичката Четврта „Крстоносна војна“
која заврши со пљачкосување и освојување на христијанскиот
Константинопол чијшто граѓани биле тортутирани и масакрирани со
денови и продадени како робови. Преседан за сегашната војна во
Ирак/Иран и паралелното англо - американско ширење на
Балканот?
Ме прашувате за Марти Ахтисари и неговата шатл
дипломатија во врска со Косово?! Од се што видовме во врска со
неговите „дипломатски“ активности, не можеме да го избегнеме
заклучокот дека
поранешниот Фински претседател не е ништо освен извршител на
модерната стратегија на Балканизација!
Ахтисари ја круниса својата улога на извонреден дипломат за Балканот
како главен претседавач на Меѓународната кризна група
(популарната и контроверзна МКГ).
Во Македонија суптилните и очигледни дестбилизаторски активности на
МКГ се добро познати
до точката кога експертската група постана персонификација на
модерната Колонијална Канцеларија. На 17 февруари, додека
неговиот претседавач се шеташе околу Косово, МКГ ја објави нејзината
последна работа под насловот „Косово: предизвик на
транзицијата“.
Некои би очекувале, во најмала рака,
вообичаена хипокритична претензија за формално подеднаква
оддалеченост на сувереност и т.н независност на Косово. После сé,
најпрестижниот лидер на МКГ го спроведуваше посредувањето. Нема
шанса! „...тешко дека е можно некоја српска влада доброволно да
се согласи со таква независност.....што е неопходно“ - брутално
изјавува моќната група на Ахтисари. „Марти Ахтисари
мора соодветно да се подготви за можноста за наметнување на пакет за
независност на Косово, колку и да биде болна дипломатијата на краток
рок“.
Како да не беше доволно да ја дискредитира чесноста на било кој
посредник, извештаите на МКГ објаснуваат дека за време на посетата
Ахтисари на Приштина „...лични уверувања за независност
им беа лесно давани на Косовските Албанци за да се оправдат...“
Уште пред да почнат преговорите за решавање на статусот на Косово
започнаа уверувањата за негова независност!
Прашање број 2:
Се споменуваат неверојатни 700 милиони американски долари годишно
којшто ги троши албанската дијаспора за проектот наречен „независно
Косово“ (оружје, опрема, поткуп на политичари, обука, стратегија).
Каков е Вашиот коментар по ова прашање?
Албанското лоби
делува хиперактивно во Вашингтон!
Потсекертарот
за политички работи на САД, Николас Брнс (исто така и
американската администрација) веќе зазедоа официјален став дека не
може да има никакво одложување за решението и дека Албанците треба
да покажат помала агресивност и да се откажат од идејата за Голема
Албанија, и тогаш е готово. На 13 јануари лично се состана со
Хашим Тачи, „поранешен“ водач на УЧК и близок пријател на
Медлин Олбрајт. Во исто време, т.н. албанско лоби
делуваше хиперактивно во Вашингтон.
Кога зборуваме за албанското лоби - како „албанска мафија“ -
мора да имаме на ум дека не зборуваме за неограничената способност
на албанскиот ентитет за воспоставување на незапирливо влијание
насекаде низ светот вклучувајќи го и Вашингтон.
Наместо тоа, ние зборуваме за одлуките на САД и други западни
кругови да подржуваат одредени сили. Таквата подршка не е дадена за
доброто на албанскиот народ туку очигледно за корист на
марионетските господари!
И така, минатиот ноември некои од најзначајните личности од
Вашингтон се состанаа во ексклузивниот „Метрополитен Клуб“ да
ја инагурираат „Алијансата за ново Косово“,
која е насочена кон независност на Косово. Нејзин претседател е
господинот Семјуел Хоскинсон - поранешен заменик началник на
Советот за Национално Разузнавање, кој изјави „единствениот
разумен одговор е независност“. Меѓу членовите на одборот е
Френк Карлучи - поранешен министер за одбрана на САД и шеф на
корпоративното тело на американската администрација, Carlyle
групата. Карлучи изрази длабоко незадоволство кон рускиот
претседател Владимир Путин дека ако се прекршат официјалните
принципи на сувереност на Косово тогаш многу земји ќе бидат жртви на
сецесијата. Русија се противи на независноста на Косово,
рекол Карлучи, „но ова е пат кој мора да го изодиме“.
Исто
така надвор од постојната администрација, но сепак длабоко во
вистинската елита на САД, други личности ја изразуваат нивната
решителност. Ричард Холбрук од Дејтон ја даде познатата
изјава минатиот ноември: „јас не можам да гледам друг конечен
статус на Косово освен независност…..на крајот на краиштата Србите
ќе мора да бидат меѓу Брисел и Косово, дотолку е брутално“.
Па, после ваков почеток што може да очекувате?
Косово: Горење на полињата
Ова е стара (и брутална) воена техника која што вели: ако не можеш
целосно да ја освоиш непријателската област, запали ги полињата -
запали се, твојата победа е обезбедена. Ако се навратиме на
прашањето, мора да го земеме во обзир и она што се случува во Ирак.
Пред неколку дена Neo Con кабловската ТV Fox, која делува
како додаток на Белата Куќа, објави насмеано лице со следниов
наслов: „Излезете-Граѓанска војна во Ирак“:
може ли ова да биде нешто добро?
Целта беше цивилната (граѓанска) војна да ги натера луѓето во
регионот да се убиваат меѓусебно и на тој начин да може да се
управува со регионот.
Така САД може да се повлече ако Граѓанската војна се интензивира.
Треба да се запрашаме дали ова ќе има (во иднина) исход како
ситуацијата во Косово?
Изгледа дека нема прецизен план за тоа што ќе се случи во Косово и
во регионот. Само се брза со донесување на „решенија“.
Изгледа дека ова „решение“ ќе предизвика внатрешна реакција,
ќе ги зголеми апетитите на тие албански сили кои се залагаат за
Голема Албанија,
ќе предизвика нестабилност во Македонија, правејќи верижна
реакција (домино принцип) во Босна, Северна Грција и во
целиот Балкан.
Тоа
веќе предизвика одобрување од страна на Путин и предизвика
бранови во Европа. Со други зборови ги има сите елементи потребни за
долготрајна експлозија. Со ваква експлозија се ризикува да
има и етнички и религиозни карактеристики.
Се поставува прашањето: Не гледаат ли што провоцираат?
Проспектот е страшен. Но, можно ли е тие да предизвикуваат токму
таков производ. Може ли ова да биде тоа што „некои“ го сметаат „војна
која се проширува“ како најдобро решение?
Прашање број 3:
Но, што може да добијат Соединетите Американски Држави со овие
турбуленции на Косово? Каква „геополитичка игра“ всушност ни се
приредува?
Прашање кое треба да се разбере стои позади личната улога на
Ахтисари, како што велите: Што сака да постигне САД и т.н.
„Меѓународна заедница“ со овие маневри во Косово?
Е
ова е навистина вистинското прашање? Неодамна владиката при СПЦ
Артемие,
духовен водач на Србите на Косово (забелешка: т.н.
Пеќка патријаршија), го постави истото прашање: „Што може да
добие Америка“? Тој се обидел да ги убеди водачите на САД дека
„работењето за независност на Косово е да се подготви, свесно или
несвесно, подлога за воен џихад и тероризам во срцето на Европа, со
што ќе ги стави на ризик сите демократски вредности на Европа и на
самата Америка“.
Митрополитот изгледа претпоставуваше дека САД се манипулирани од
моќното албанско лоби и дека не сфаќаат дека Христијаните се тие кои
се прогонувани во Косово. „Мислам дека многу
Американци би биле
шокирани ако сфатат дека клучните сектори во нивната Влада -
подлегнуваат на притисокот на гласното и добро организирано лоби -
настојување за независност на Косово кое што ќе ги остави останатите
Христијани на Косово на милост и немилост на насилните исламистички
џихад - движења“. Најпосле Артемие скрена внимание кон
религиозна војна на Балканот: „Ве потсетувам дека во нашиот
дел од светот со векови страдаме од владеењето на шеријатот и никој
не ја знае бројката и имињата на сите маченици од тие времиња. Ние
не преферираме да го повториме кошмарот, но сме подготвени ако дојде
до тоа...“.
Немаме причина да се сомневаме во искреноста и страста на Артемие и
големата одговорност што ја чувствува спрема неговиот народ
соочувајќи се со апсења, прогони и протерувања. Се плашам дека
владиката ја потценил причината поради која елитата на САД и на
„Меѓународната заедница“ го подржува курсот кој што води кон
религиозни и етнички војни споредено со тоа што го видовме на
Балканот. Како што провокациите се повторуваат, влошувајќи ја
состојбата во окупираниот Ирак од страна на САД, создавајќи и
неизбежни услови за граѓанска војна, не треба ли да се запрашаме
дали тоа што се случи на Косово и на Балканот во последниве години
не е обид, низ некомпетентност - да се воспостави демократија и
стабилност - туку баш напротив?
Дали се работи за чиста некомпетентност, неуспех на разузнавачките
служби, неразмност… или, пак, прецизен план наменет за провоцирање
на таква глобална дестабилизација - таков планетарен,
француско- револуционерен стил?
Прашање број 4:
Но,што после независноста на оваа сеуште српска покраина (барем
гледано de jure)?
Барањето за „Голема Албанија“ е незапирливо, но
инстинктивната реакција на Србите исто така може да биде
незапирлива...
Се надевам дека грешам, но со условите кои се креирани, каков
нормален исход може да очекуваме? Eве да поставиме неколку
сценариjа:
После независноста на Косово, а во ситуација без економија и
нескротлив организиран криминал, ќе биде лесно да се предизвика
шовинистички бран меѓу Албанците од Косово.
Барањето за Голема Албанија ќе биде незапирливо (дури и ако
Меѓународната заедница сака да го запре). Ова вклучува не само
соединување на Албанија и Косово, туку исто така ќе покрене
барање за анексирање на голем дел од Македонија, дел од Србија,
дел од Грција - и така ќе се создаде растечка спирала. Можна
консеквенца во Србија би била контра експлозија.
Инстинктивна реакција против Албанците може да стане несопирлива
(дури и ако Меѓународната заедница сака да го запре).
Некои „нови пријатели“ можат многу лесно да се вовлечат во
Белград и да ветуваат подршка. Тоа можат да бидат емисари од
одредени разузнавачки агенции. Тие можат да делуваат на
антиалбанскиот скандал (како што делуваат на антисрпскиот
скандал). Тие можат да играат на прашањето за „Христијанството
против Исламот“. Всушност за да биде такво хипотетичко
сценарио успешно, неопходно е да има (најмалку) две групи кои се
борат меѓусебе.
Целта на владеачките сили не е да помогнат на едната страна туку да
ја продолжат борбата колку што е можно повеќе и да ја искористат
предноста на вака создадената околина.
Има изјави, од дубиозно потекло во кои што не сум сигурен колку
може да им се верува, кои настојуваат да прецизираат серија чекори
преземени од поранешниот директор на разузнавачката служба на
Балканот, која ќе биед подготвена да се здружи со Ал Каеда,
формирајќи балканска страна на терористите од Авганистан,
Ирак, Чеченија (нелегални војски). Не сум сигурен за
целосниот кредибилитет на тие извештаи, но, во контекст на
хипотетичкото сценарио, коешто беше претходно дискутирано, слични
иницијативи би се вклопиле. Како и да е, покрај овие специфични
извештаи, областа на Балканот беше разбудена, доволно да биде
ранлива за поголема дестабилизација. Многу настани во Југоисточна
Европа можат да бидат гледани од оваа перспектива на слабеење -
„антитела“ на земјите од оваа област.
Ова го вклучува и константното делување на Владата во Македонија
и
елиминација преку скандали на лидери кои што се сметаат несоодветни
за стратегијата на големите сили.
Тоа вклучува константно провоцирање на судири (политички,
религиозни, етнички) до атомизација и ситуација на секој
против секого. Неопходно е да се погледне безмилосно на
потенцијалниот хорор во кој Македонија и целиот регион можат да
бидат втурнати
- да се видиме себеси со очите на нашиот непријател со цел да
кажеме дека ја знаеме ситуацијата и да го спречиме тоа, некој да ги
искористи нашите слабости за да не уништи – ете тоа е мојата
порака!
Прашање број 5:
Господине Паскали, каков е Вашиот поглед за кампот
„Бондстил“ на Косово.
Ова е најголемата воена база на САД надвор од нивните граници. Дали
сметате дека местоположбата на овој камп е случајна, со оглед на
фактот што се наоѓа на само 40 километри од главниот град на
Македонија – Скопје, ако го имаме предвид и тоа дека Македонија е
единствената балканска земја кадешто се сечат Коридорот 8
(Исток-Запад) и Коридорот 10 (Север-Југ)?
Бондстил
е само ублажена верзија на Гвантанамо...
Да видиме вака.
Војната во Косово не беше завршена, а супервоената база Бондстил
веќе беше предвидена за најголема преокупација на корпорацијата
Халибуртон.
Никој не знае со сигурност кога се помисли првпат за таква база.
Како и да е официјално војната во Косово (која предизвика
преседан во врска со воена интервенција против суверена земја)
нели беше само „хуманитарна интервенција“ за да се заштити
албанската популација. Ова потроши огромно количество на ресурси за
да се создаде база која треба да биде привремена?
Од окупираниот дел на Косово од страна на САД доаѓаа операциите на
УЧК против Македонија. За време на „хуманитарната“ операција,
процесот на најуспешно етничко чистење против Србите беше изведен.
Сите сили кои беа таму не можеа да сторат ништо во врска со тоа. Баш
напротив.
На 16 февруари 2001 година автобус со српски сили беше бомбардиран
со 100 килограми ТNТ.
(dванаесет патници загинаа, а многу беа ранети). Благодарение на
украинскиот контингент на КФОР, не успеаа уште шест вакви обиди.
Florin Ejupi -
еден од терористите одговорен за масакарот, беше уапсен, но успеа
неверојатно да избега од кампот Бондстил. Можните соучесници никогаш
не беа испитани како што треба!?
Минатиот ноември после година молк, комесарот за Европски
човекови права, Alvaro Gil-Robles изјави дека Бондстил
наликува на мала верзија на Гвантанамо - затвор во базата на САД
на Куба, каде што стотици луѓе беа чувани без никакво судење.
Комесарот изјави дека бил „шокиран“ од условите што лично ги видел
во Бондстил.
Неколку набљудувачи се сомневаа во намерите на неговите градители,
дека
Бондстил (и други воени бази во таа област) се таму за да останат.
Изгледа дека планот за изградба на овие супербази е дел од истата
стратегија.
Воени бази на иднината
ќе се градат во „примитивна“ непријателска територија...
Вакви бази, модерни со најсофистицирани технолошки ресурси на пример
се активни во Ирак. Никој не мисли дека тие бази (повеќето изградени
од Richard Cheney’s Halliburton) се привремени!
Не е тешко да се претпостави ситуација во иднина во која, области
уништени од ендемични цивилни војни, без вистински општествени или
правни институции - практично како од џунгла - ќе бидат доминантно
населени од футуристични, супертехнолошки бази кои ќе бидат надвор
од дофатот на варварските дивјаци.
Според оваа хипотеза базата ќе контролира голема стратешка област.
Ќе контролира суровини како нафта и слично (пример: компании на САД
градат рудници на Косово!). Ќе ги контролира транспортот и
комуникациите. Очигледно како што забележавте, Македонија и Косово
се места каде што се сечат хоризонталните и вертикалните коридори -
клучна позиција по дефиниција.
Ќе ги контролира неколкуте политички институции кои личат на
колонијални.
Ќе ги контролира моќно-организираните криминални банди и трговијата
со дрога, со мало калибарно оружје, проституција итн.
Ќе ги контролира или подобро речено ќе ги манипулира различните
конфликти меѓу деловите од популација, на тој начин што тие никогаш
нема да бидат опасност за организираните и суверени институции.
Системот на базите исто така треба да биде способен да снабдува со
потребни ресурси за да се бори против непријатели надвор од дадената
област.
Прашање број 6:
Ајде малку да проговориме за „исламскиот фундаментализам“ како што
милуваат да го наречат некои аналитичари? На повидок ли е Судирот на
цивилизациите?
Од „Зла Империја“ до вооружен „Судир Цивилизации“!
Непријателската слика за „безбожните комунистички Совети“
мораше да биде заменета со друга непријателска слика ако многуте
земји (во ова време и од Исток и од Запад) ослободени од биполарните
судири, да бидат уште „заштитувани“ и да бидат држани под ограничен
суверенитет. Новата непријателска слика, како што се знае денес,
беше таа на „исламскиот фундаментализам“, новата
стратегија беше наречена „судир на цивилизациите“.
Овде нема потреба да се објаснува како
овој фундаментализам беше фаворизиран и често создаван од истите тие
сили кои тогаш го користеа за да сега се повикаат на бескрајна војна
против тероризмот!
Збигњев Бжежински
открива во интервју за францускиот магазин „Nouvel Observateur“
во 1998 година, дака тој ја дизајнирал „авганистанската
стапица“ т.е. стртегијата којашто води кон вооружување и
развој на фундаменталната група „борци за слобода“ во Авганистан
против Русите (операција поврзана со Осама Бин Ладен). Нема
потреба тука да се расправа за фактот дека
религиозниот исламизам беше форсиран за да се креираат воени сили
против одредени движења во арапскиот свет или сепаратистички лидери
(како Насер од Египет и Јасер Арафат од Палестина),
ниту пак е потребно да се потсетуваат читателите дека
фундаментализмот беше добро познат инструмент на колонијалната
психолошка војна за да се држат тие земји во беспомошен гнев!
Очигледно од гледна точка на техничката моќ се преферираат
екстремистите, било од лево или десно крило, или Христијанин над
просечниот Муслиманин, Хинду или било која религиозна определба или
етничка група... Важно е да се постигне определен резултат.
„Муслиманската карта“ беше користена во Авганистан;
веројатно се користи сега во Чеченија, а се користеше и во Косово и
во Македонија со ангажирање на воени сили на братот на Бин Ладен,
неговата десна рака (поранешен контролор) Ајман ал Залахири.
А што е на пример со употребата на УЧК во 1999 година во Косово?
САД го промовираат насилството меѓу Сунитите и Шиитите
во Ирак!
Во исто време „исламскиот фундаментализам“ стана оправдување на
нелегални војни, сегашната војна во Ирак и тоа што се подготвува во
Иран, и оправдување за притисокот за внатрешно ослободување. Но,
дури и таму, во Ирак: Дали исламскиот фунадаментализам е цел
на интервенцијата на САД? Садам Хусеин се сметаше и
сеуште се смета за исламски фундаменталист, како нелојален бидејќи
дејствуваше сепаратистички.
И Хусеин беше подржуван воено, и на друг начин од страна на САД за
време на десетгодишната војна помеѓу Ирак и Иран во 1980 година.
Кој ли не ја виде сликата на големиот борец против Хусеин,
министерот за одбрана на САД, Доналд Рамсвелд - ракувајќи се
со Садам во улога на пријателски дипломатски претставник на
администрацијата на тогашниот аметикански Претседател Роналд
Реган, подготвена да му даде на Ирак се што му треба за да се
бори против Иран сé до самоуништување на двете земји.
А сега гледаме ескалирачка кампања на провокации во Ирак, наменети
да предизвикуваат граѓанска војна. Видовме дека надреалистичната Ал
Каеда е вмешана во ваков вид на провокации од самиот почеток. Абу
Масаб ал-Заркави, мистериозниот водач на мистериозната Ал Каеда
во Ирак ширеше Декларации (веднаш потврдени од разузнавачите на САД
и В.Британија)
повикувајќи на војна на Сунитите против поголемата група во
Ирак - Шиитите.
Како по правило на психолошката војна, претпочитани цели се секогаш
религиозните симбили најчесто џамиите.
Ал Каеда не беше присутна пред инвазијата на САД, Ал Заркави
делуваше во областа во Северен Ирак, кој беше надвор од досегот на
Садам Хусеин после првата ирачка војна.
Се надевам дека грешам, но замислете, што ќе се случи ако
сунитско-шеитската конфротација ескалира во Ирак и надвор од
неговите граници. „Исламската бомба“ ќе биде подготвена да
експлодира. Исламската популација ќе биде доведена до ситуација на
бес поради постојните напади, бомбадирања и чуство на неодбранливост
против надмоќниот непријател. Најголемите и најхрабрите лидери во
исламскиот свет ќе бидат изолирани.
Хистеријата ќе експлодира, а ќе експлодира против кого?
Пред се внатрешно, на самодеструктивен начин што ќе ги направи тие
земји слаби, примитивни и манипулативни. И погледнете сега, како е
возможно мал број на сили да воспостави контрола на големи
територии. Тоа е Римскиот принцип Divide et Impera (подели па
владеј).
Второ,
растечкиот прилив може лесно да биде насочуван северно и источно
(т.е. кон Европа, Русија и Кина).
Особено ако експлозијата на бес може да биде подржана од повеќе
суптилни и прочистени разузнавачки операции под форма на неправилна
психолошка војна (општо позната како „тероризам“). Тука го
гледаме центарот на стратегијата „Судир на цивилизациите“.
Може ли „Авганистичката стапица“ на Бжежински повторно да биде
обновена целосно како „Arc of Crisis“, протегајќи се од
Северна Африка до границите на Кина?
Прашање број 7:
Што по падот на Берлинскиот ѕид се случи на полето на геополитиката.
„Биполарниот свет“ пропадна, но што потоа...?
Со цел да се одговори на ова прашање треба да ја погледнеме
реалната стратешка ситуација со очите на вистински актери на
светската драма бо која многумина ја играат улогата на несвесни
жртви. Крајот на светскиот систем познат како
Студената војна
(во 60-те и 70-те години на XX век),
официјално ја даде победата на Западот, на
англо-американската елита; но во исто време се очекуваше
голем дел од светот, особено од Европа, (Источна и Западна) да се
ослободи од лимитираната сувереност на биполарниот свет.
Дотогаш, се оправдуваше тоа „Западна“ Европа да биде под влијание на
САД а „Источна“ Европа под влијание на Советскиот Сојуз - во име на
грижата за некоја митолошка сигурност.
После колапсот на Советскиот сојуз такви договори повеќе не беа
прифатливи. Земјите требаше да си го вратат нивниот целосен
политички и економски суверенитет, сега кога веќе опасноста ја
немаше. Всушност, во моментот на нивната победа тоа што Роналд
Реган го нарече „зла империја“ - причината за надмоќноста
на САД исшезнала.
Уште повеќе, она што некогаш се знаеше за свет без сојузници сега
го вклучуваше целиот свет. Многу земји кои што беа, формално, под
спротивставените страни, веќе почнаа да воспоставуваа се поблиски и
поблиски економски и културни односи.
Изгледаше како на никого да не му е потребна заштита од супер сила
(супер мафија).
Парадоксално, тие фактори во САД кои неодамна постанаа
неоконзервативци и ја популаризираа администрацијата на Буш
беа истите тие кои се обидоа да направат са за да ја одржат
Советската воена моќ!
Ликвидација на „идеолошките непријатели“
Додека разузнавачите го опсипуваа Западот за воената и пред се
економската неадекватност на Русија, идните неоконзервативци
инсистираа дека Советскиот Сојуз бил посилен од било кога и затоа
воениот буџет на САД мора да се зголеми, уште повеќе секоја слабост
на Русија и на нејзините сојузници мора да биде казнета.
Дискутабилно е дека овој став е тој што водеше, помеѓу другите
случувања, за да во 1978 година биде киднапиран и убиен (официјално
од терористи на „Црвените Бригади“) италјанскиот христијански
демократ Алдо Моро, кој беше обвинет од властите во САД дека
е ...слаб кон комунистите. Пред многу години, во 1962, во
необјаснета авионска несреќа загина и италјанскиот независен трговец
на нафта Енрико Матеи, кој бил обвинет за тргување со Русија,
и меѓу другото дека ги предизвикал меѓународните трговци со нафта.
Путин е големото „руско цунами“ во светската политика ...
Навистина
Англо-американската империја
- ако сака да ја зачува надежта дека ќе воспостави власт и ќе
продолжи со освојувањето, ќе мора да го уништи сиот отпор, (дури и
потенцијалниот) за да владее. После колапсот на Советскиот Сојуз,
Русија требаше да се приватизира, нејзините суровини беа ограбени, а
од земјата се отчленија четири од пет различни региони, економски и
политички контролирани однадвор. Русија требаше да се „балканизира“.
Излезе дека непријателот од Студената Војна не бил Советскиот Сојуз,
непријателот бил и е Русија, особено Русија која може да биде
способна да ги модернизира нејзините индустрии и системи и така да
постане потенцијална опасност во намерата на САД за светска
надмоќност. Под власт на Борис Елцин изгледаше дека процесот
на „балканизација“ може да се направи без проблеми. Подоцна дојде
војната на Косово. Наеднаш големо и тивко цунами се прошири во
руската елита, а резултат беше појавувањето на Владимир Путин.
Користејќи ја неговата извонредна дипломатска способност и гледајќи
го масовното гадење против продавањето на земјата, Путин повторно ги
воспостави некои од основните столбови на Рускиот суверенитет.
Прашање број 8:
За крај, каква е Вашата оценка за младите генерации во Македонија
(тргнувајки од тоа дека пред неколку години одржaвте едно извонредно
предавање на Правниот факултет
Јустинијан Први
во Скопје – на тема
„Како Македонија може да го спаси светот“?
Овие бесмислени натрапнивци и ладнокрвни провокатори
можат да учат од македонските студенти по право што значи
достоинство и правда...
Пред три години имав огромно задоволство да разговарам со
аудиториум од изненадувачки, добро информирани и стратегиски
проникливи студенти од Правниот факултет на скопскиот Универзитет,
го почувствував парадоксот кој што ја карактеризира областа позната
како Балкан, аособено Македонија.
Зборувам за парадоксот на земјите осудени на модерната форма за
колонијално правило што може да се пофали со зачудувачко културно
и интелектуално ниво (како тоа некој би го објаснил, на пример,
на Американскиот аудиториум, дека во Македонија поетскиот фестивал е
масовен настан?), многу висок процент од нивната популација кои
имаат длабоко чуство за историја и земаат активно учество во
политичкиот живот, и голем број на способни политички и
интелектуални лидери.
Како е можно земјите со вакви способности и потенцијали да мораат да
бидат потчинети под колонијално раководство од многу неуки,
неупатени и злонамерни претставници на замислената „меѓународна
заедница“?
Не е сарказам, само реализам, да се постави едноставно, просто
прашање: Нели би требало да е обратно? Нели би било
попродуктивно за светот ако овие добро платени советници,
консултанти, помошници, бесмислени натрапници и ладнокрвни
провокатори би биле под раководство од неколку од студентите кои ги
сретнав во Скопје за да научат неколку основни принципи кои се
однесуваат на суверенитетот, достоинството, правдата и неотуѓивите
права на човекот?
Секако, не се работи за обично игнорирање или лична малоумност.
Се работи за циничен план наменет за деградирање, поробување
и користење на земји како Македонија за веднаш да се постигне
геополитичка контрола на Балканот.
Но, овој modus operandi (начин на работа) не е ограничен само на
Балканот, туку на Балканот овој метод можеме да го видиме само на
најбрутален и најјасен начин!!!
Господине Умберто Паскали, Ви благодариме за ова исцрпно интервју,
со надеж дека континуирано ке соработуваме и во иднина...
г
о
р
е
АНГЛИСКА ОРИГИНАЛНА ВЕРЗИЈА
The Kosovo’s Debate:
Looking At The Abyaa , Overcoming Our Weaknesses
(Umberto Pascali)
When I had the pleasure three years ago to talk to an audience of
surprisingly well informed and strategically insightful students at
the Law faculty of the Skopje University, I felt the paradox that
characterizes the area commonly known as the Balkans and Macedonia
in particular. I am talking about the paradox of countries condemned
to a modern form of colonial rule that boast an amazing cultural and
intellectual level (how would one explain, for example, to an
American audience that in Macedonia a poetry festival is a mass
event?), a very high percentage of their population who has a
deep sense of history and takes part in the political life, and a
large number of capable political and intellectual leaders. How is
it that countries with such capabilities and potentialities must be
subjected to the colonial tutelage of so many ignorant and
malevolent representatives of an imaginary “international
community”?
It is not sarcasm, just realism, to ask the simple question:
shouldn’t be the other way around? Wouldn’t be more productive for
the world if these well paid advisers, consultant, facilitators,
mindless meddlers, and cold blooded provocateurs were placed under
the tutelage of a few of the students I met in Skopje to be taught
some basic principles concerning sovereignty, dignity, justice and
the inalienable rights of man?
Of course, we are not dealing here with simple ignorance or
personal imbecility. We are dealing with a cynical plan aimed at
degrading, enslaving, and using countries like Macedonia to
ultimately achieve geopolitical control of Balkans. This modus
operandi is not limited to the Balkans, but in the Balkans we can
see this method applied in the most brutal and clear way.
Is Ahtisaari implementing the Divide Et Impera
One of the key instruments for a small oligarchic force that
intends to enslave and control a large area is the old Roman tactic
of the divide et impera – divide and rule. This tactic was
updated in the area of South East Europe at least 100 years ago
under the slogan, Balkanization. The balkanization was not
the result of the objective, “God-given,” situation in the Balkans.
No! It was the result of a strategy elaborated in detail outside the
Balkans and aimed to exasperate and explode any potential religious,
ethnic, linguistic and nationalist conflict that existed in that
area since at least the 13th century when the Venetians
and other Western barbaric predators organized the anti Islamic
Fourth “Crusade” that ended up looting, and conquering Christian
Constantinople--whose citizens were massacred for days and days and
the survivors sold into slavery. A precedent for the present war in
Iraq/Iran and the parallel Anglo-American penetration in the
Balkans?
You ask me about Martti Ahtisaari and his shuttle diplomacy
concerning Kosovo. From all we saw concerning his “diplomatic”
activities, we cannot escape the conclusion that the former Finnish
President is nothing but an executor of the modern strategy of
Balkanization. Ahtisaari crowned his role of diplomat
extraordinaire for the Balkans as Chairman Emeritus of the
International Crisis Group (ICG). In Macedonia the subtle and overt
destabilizing activities of the ICG are well known to the point
that the think tank has become the personification of the modern
Colonial Office. . On February 17, while its Chairman Emeritus was
shuttling around Kosovo, the ICG made public its last work,
“Kosovo: the Challenge of Transition”
. One would have expected at least the usual hypocritical pretense
of formal equidistance between sovereignty and so-called
independence of Kosovo. After all, the most prestigious leader of
the ICG was conducting the mediation. No way! “…It is extremely
unlikely that any Serbian government will voluntarily acquiesce to
the kind of independence…which is necessary,” declares brutally
Ahtisaari’s powerful Group. “Martti Ahtisaari, must
accordingly prepare for the possibility of imposing an
independence package for Kosovo, however diplomatically painful that
may be in the short term.” So much for the shuttle diplomacy!
As if not enough to discredit the bona fide of any mediator, the
ICG reports explains that during Ahtisaari visits in Pristina “private
assurances of independence were likely given to the Kosovo
Albanians to encourage them…” Assurances of independence before the
negotiation to decide on the status of Kosovo has even begun!
The American Lobby
Already the US Under secretary for Political Affairs, R.
Nicholas Burns (and thus the US administration) has taken the
official line that there cannot be any postponement in the
decision and that the question is just that the Albanians have to
show less aggressivity and renounce to the Greater Albania idea,
and then it is done. He had a long private meeting on Jan 13 with
Hashim Thaci, the “former” UCK leader and beloved friend of
Madeleine Albright. At the same time, the so called Albanian lobby
has become hyperactive in Washington. When we talk about Albanian
lobby – like the “Albanian mafia” -- you have to keep in mind that
we are not talking about an omnipotent Albanian entity capable of
establishing its irresistible influence every where in the world
including Washington. We are talking, instead, about the decision by
the US and other western circles to support certain Albanian
forces. Such support is not given for the benefit of the Albanian
people, but. obviously, for the benefit of the puppet masters.
And so, last November, some of the most prominent characters in
Washington meet at the exclusive Metropolitan Club to inaugurate the
pro Kosovo independence “Alliance
for a New Kosovo.”
Its president is Samuel Hoskinson, the former deputy head of the
National Intelligence Council who declares “the only reasonable
answer is independence.” Among the members of the board we find
Frank Carlucci, former US secretary of Defense and chairman of the
corporate heart of the US administration, the Carlyle Group.
Carlucci expressed the deep displeasure against Russia President
Vladimir Putin that if the principle of sovereignty is officially
violated in Kosovo, then many countries would be victims of
secessions. Russia opposes Kosovo independence, Carlucci said, “but
this is the road we will have to travel.”
Also outside the present administration, but still deep inside
the real US elite, other characters are expressing their
determination. Richard Holbrooke of Dayton fame stated last
November: "I cannot see any final status for Kosovo other than
independence...in the end, the Serbs will have to choose between
Brussels and Kosovo, its as brutal as that". After such a start what
can you expect?
“What can the US gain?”
The question to understand, behind the personal role of Ahtisaari
is, as you say: What is it that the US, and the so-called
international community wants to achieve with these maneuvers on
Kosovo?
This is, indeed, the real question? Recently Bishop Artemije,
the spiritual leader of the Serbians in Kosovo asked the same
question: “What can America gain?” He tried to convince the
US leadership that "working for Kosovo’s independence is to prepare,
consciously or unconsciously, the ground for a militant jihad and
terrorism in the heart of Europe, which will put at risk all
democratic values of Europe and of America itself."
The Bishop seems to assume that the US is being manipulated by
a powerful Albanian lobby and does not understand that are
Christians those who are being persecuted in Kosovo. “I think many
Americans would be shocked to learn that key sectors in their
government - heeding the pressure of a noisy and well-funded lobby –
is pushing for Kosovo independence, which would consign the
remaining Christians of Kosovo to the mercies of a violent Islamic
jihad movement.” Finally Artemije raised the specter of a war of
religion in the Balkans: “I remind you that in our part of the
world, we suffered centuries under shari’a rule, and no man knows
the numbers and names of all the martyrs from those times. We do not
prefer to repeat that nightmare, but we are prepared for it if it
comes….”
We have no reason to doubt the sincerity of Artemije passion and
the very heavy responsibility he feels toward his people who are
facing harassment, persecution and the final expulsion. However, I
fear the bishop has underestimated the reasons for which the US
elite and the international community is supporting a course that
could very well lead to a religious and ethnic war compared to which
what we saw in the Balkans until now will pale.
As provocations after provocations are piling up in US-occupied
Iraq creating the inevitable conditions of a civil war, shouldn’t we
ask ourselves whether what happened in Kosovo and the Balkans in
recent years is not really an attempt – though incompetent – to
establish democracy and stability--but rather just the opposite?
Are we dealing with sheer incompetence, intelligence failures,
absentmindedness… or a precise plan aimed at provoking such a global
destabilization, such a planetary “French Revolution-style”
destabilization that is, by definition, unavowable?
The End of the Bipolar world
In order to answer this question we have to look at the reality
of the strategic situation with the eyes of the real actors of a
world drama in which too many are playing the role of unconscious
victims.
The end of the world system known as Cold War in the 60s and 70s
officially gave the victory to the West, to the Anglo American
elite; but at the same time it was expected to free from the limited
sovereignty of the bipolar world large part of the world especially
in Europe (both East and West). Until then, it had been
justifiable that “Western” Europe should be under the US sphere of
influence and “Eastern” Europe under the Soviet sphere in behalf of
mythological security concerns. After the collapse of the Soviet
power, such an arrangement was no longer acceptable. Countries were
supposed to get back their total political and economic sovereignty,
now that the danger was over. Indeed, at the moment of its victory
over what Ronald Reagan called the “evil empire,” the raison d’etre
for the US supremacy had disappeared.
What’s more, what was once known as the Non-Aligned world was to
include the whole world. Many countries that were formally under
one of the two spheres had already began to establish closer and
closer economic and cultural relation. It seemed that nobody needed
the protection of the Super Power/Super Mafia.
Paradoxically, those US factions that in recent time became the
Neo-Conservatives and populated the Bush Administration were also
those who had tried everything to maintain the myth of the Soviet
military power. While intelligence on the military and above all
economic inadequacy of Russia was pouring into the West, the future
Neo-Conservatives insisted that the Soviet Union was stronger than
ever and thus the US military budget had to be increased and,
furthermore, any “weakness” towards Russia by the “allies” had to
be rebuked and punished.
It is arguable that it was this attitude that led, among other
developments, to the 1978 kidnapping and assassination (officially,
by the terrorists of the “Red Brigades”) of Italian Christian
Democrat statesman Aldo Moro, who had been accused by US officials
to be weak toward the communists. Many years before, in 1962, an
unexplained plane accident had killed the Italian independent
oilman, Enrico Mattei who had been accused of trading with Russia,
and above all to have challenged the Oil multinationals..
From “Evil Empire” to Clash of Civilization”
The enemy image of the “godless Soviets” had to be replaced with
an other enemy image if the many client countries (this time both in
the West and in the East) freed from the bipolar chains were to be
still “protected” and kept under limited sovereignty. The new enemy
image, as we know today, was that of “Muslim fundamentalism,” the
new strategy was called “Clash of Civilizations.” There is no need
here to describe how this fundamentalism had been in fact favored
and often created by those same forces who then used it to call for
an unending war on terrorism.
Zbigniew Brzezinski revealed in an interview to the French
Magazine
Nouvel Observateur in 1998
that he desinged the “Afghan trap” i.e. the strategy that led to
the arming and deployment of the fundamentalist “Freedom Fighters”
in Afghanistan against the Russians -- the Osama Bin Laden connected
operation. There is also no need to dwell here on the fact that the
religious Islamism was favored originally to create a counterforce
against secular movements in the Arab world and secular leaders such
as Nasser of Egypt and Yasser Arafat of Palestine. Neither it is
necessary to remind the reader that fundamentalism has been a well
known instrument of colonial psychological warfare to keep subject
countries in a state of impotent rage.
Obviously, from the stand point of techniques of power, there
is no preference in using rightwing over leftwing extremists, or
Christian over nominal Islamic, Hindu or any other religious
denomination or ethnic group. . What is important is to reach a
certain result. The “Islamic card” was used in Afghanistan. Arguably
is being used now in Chechnya. It has been
used in Kosovo
and Macedonia with the deployment of the brother of Bin Laden’ right
hand (or former controller)
Aiman al-Zawahiri.
And what about the use of the UCK during the 1999 in Kosovo?
The target of “fundamentalism”
At the same time, “Islamic Fundamentalism” has become the
justification of illegal wars, like the present war in Iraq and the
one being prepared in Iran; and the justification for suppression of
liberties internally. But, even there, in Iraq, is Islamic
fundamentalism actually the target of the US intervention? Well,
Saddam Hussein was considered and is considered by Islamic
fundamentalists as an infidel because he was pushing a secular
line. And Hussein was supported militarily and otherwise by the US
during the 10 years war between Iran and Iraq in the 1980s. Who has
not seen the picture of the great anti Hussein warrior, the US
Defense secretary, Donald Rumsfeld
shaking hands with Saddam
in his role of friendly envoy of the Reagan administration ready to
give the Iraq everything they needed to fight Iran until the self
destruction of both countries.
We see now an escalating campaign of provocations in Iraq aimed
at provoking a civil war. We saw the surrealistic al-Qaeda engaged
in this kind of provocations from the very beginning.
Abu Musab al-Zarqawi,
the mysterious head of the mysterious Al-Qaeda in Iraq spread his
manifestos (always immediately authenticated by US and British
intelligence) calling for a war of the Sunni against the other large
group in Iraq, the Shiites. Like in a manual of psychological
warfare, the favored targets are always religious symbols, mostly
mosques. Al-Qaeda was not present in Iraq before the US invasion,
al-Zarqawi emerged in an area in Northern Iraq that was outside the
reach of Saddam Hussein after the first Iraq war.
I hope to be wrong, but imagine, now, what will happen if the
Sunnis-Shiites confrontation escalate in Iraq and outside. The
“Islamic Bomb” will be ready to explode. The Islamic population
will be driven into a state of rage by the continuous attacks, the
bombings, the feeling to be defenseless against an overwhelming
enemy. The most insightful and courageous leaders in the Muslim
world will be isolate. The hysteria will explode. And explode
against whom? First of all internally, in a self-destructive course
that will make those countries weak, primitive, and manipulable.
Et voila how it is possible for a small number of military
forces to establish a control on very vast areas. It is the Roman
principle of the Divide et Impera. Second, the rising tide
could be easily steered towards north and east. I.e. Europe, Russia,
China. Especially if the explosion of rage can be supported by more
subtle and refined intelligence operations under the form of
irregular warfare (commonly known as “terrorism”)
And here we are at the center of the Clash of Civilizations
strategy. Could Brzezinski’s “Afghan trap” be recreated along the
whole new and updated Arc of Crisis ranging from North Africa
to the borders of China? Indeed the Anglo-American empire – if it
wants to keep the hope of establishing its supremacy and continuing
is conquest – will have
to destroy any resistance,
even potential to its rule. After the collapse of the
Soviet Union, Russia was supposed to be “privatized,” its raw
material looted, and the country dismembered in four or five
different regions controlled economically and politically from
outside.
Russia was supposed to be “balkanized.” The enemy of the Cold
War, it turned out, was not the Soviet Union, the enemy was and is
Russia, especially a Russia who could be able to modernize its
industry and system and thus become a potential dangerous obstacle
to the US drive for world supremacy. Under Boris Yeltsin, it seemed
that the process of “balkanization” could ve conducted without
impediments. Then there was the war on Kosovo. Suddenly, a huge
silent tsunami took place within the Russian elite. The result was
the emergence of Vladimir Putin.
Using his remarkable diplomatic ability and riding the tide of
mass disgust against the selling out of the country, Putin began to
re establish some of the basic pillars of Russia sovereignty.
Kosovo: Burning the fields?
There is an old (and brutal) military technique that says: if you
cannot take over completely an enemy area, burn the fields, burn
everything, your victory is assured.
Going back to the question asked by Bishop Artemije – What can
the US gain? – we have to consider what is happening in Iraq. Few
days ago the Neo con cable TV Fox, that acts as an appendix of the
White House, reported the smiling face of the news commentator qith
the following title: "All-Out
Civil War in Iraq:
Could It Be a Good Thing?"
The idea was that a civil war makes people in a region kill each
other and thus the region is manageable. The US can even withdraw if
the civil war is intense enough. We should ask ourselves is this
the future outcome of the situation in Kosovo?
It seems there is not a precise plan for what is going to happen
in Kosovo in the region. Just the push to go fast for a “solution.”
It seems that this “solution” will inflate the visceral reaction
among the Serbs, will wet the appetite of those Albanian forces that
are calling for a Greater Albania, will provoke instability in
Macedonia, creating a chain reaction in Bosnia, North Greece, and in
the whole Balkans. It has already provoked a firm reaction by Putin…
It is provoking waves in Europe. In other words there are all the
ingredients for a long term explosion. Such an explosion risks to
have both ethnic and religious characteristic.
The Bishop of Kosovo asks: don they see what they are provoking?
He is right; the prospect is scary. But, could it be that “they”
want to provoke exactly this disruptive outcome? Could it be that
“someone” considers an “all out and broadening war” as the best
solution?
Let’s see. The war on Kosovo was not over and the super military
base Bondsteel had been already conceived as one of the biggest
enterprise of the Halliburton corporate magic. Nobody knows for sure
when such a base was first thought. However, officially the war on
Kosovo (that created a precedent in terms of military intervention
against a sovereign country) was just an humanitarian intervention
to protect the Albanian population. What spend an huge amount of
resources to create a base that is supposed to be temporary?
Futuristic military bases in a primitive enemy land
From the US-occupied part of Kosovo, there popped up the UCK
operations against Macedonia. During the “humanitarian” occupation,
the most successful process of ethnic cleansing against the Serbian
population took place. All the forces deployed there were not able
to do anything about it. Quite the contrary. On February 16, 2001, a
bus of Serbian pilgrims was bombed using 100 kg of TNT. Twelve
passengers died, many more were wounded. It was thanks to the
Ukrainian KFOR contingent, if six other such attempts did not take
place. Florim Ejupi, one of the terrorists responsible for the
massacre was arrested but succeeded miraculously to escape from
Camp Bondsteel. The possible complicities were never properly
investigated.
Last November, after years of silence, European human rights
commissioner, Alvaro Gil-Robles, stated that Bondsteel resemble “a
small version of Guantanamo,” the prison in the US base in Cuba
where hundreds of people are kept without any trial. The
commissioner said he had been “shocked” by the conditions he saw
personally in Bondsteel.
Few observers doubt that, in the intention of its builders,
Bondsteel (and other military bases in the area) are there to stay.
It seems that the plan of building these super base is part of the
same strategy. Bases like that, modern, with all the most
sophisticated technological resources, are active in Iraq, for
example. Nobody think that those bases (mostly built by Richard
Cheney’s Halliburton) are temporary. So it is not difficult to
hypothesize in the future a situation in which areas devastated by
endemic civil wars, without any real social institution or law –
basically that of the jungle – will be dominated by futuristic super
technological bases that are beyond the reach of the barbarized
yahoos.
Following this hypothesis, the Base shall control strategically
a large area. It will control the raw materials (US companies are
buying mines in Kosovo, apparently) like oil. It will control
transport and communications. Obviously as you noticed Macedonia and
Kosovo are where the horizontal and vertical corridors meet -- a key
position by definition. It shall control the few colonial-like
political institutions. It shall control the powerful organized
crime’s gangs and the traffics of drugs, low level arms,
prostitutions and so on. It shall control or better, manipulate,
various conflicts among segments of the population in a way that
there shall never be the danger of an organized and sovereign
institution.
The systems of the bases will also be able to recruit cannot
fodders for the war to be fought against enemies outside the
particular area.
What after independence?
I hope I am just projecting too much, but, given the conditions
that are being created, what “normal” outcome can we expect?
Let’s play some scenarios:
After the independence of Kosovo. In a situation of no economy and
rampant organized crime, it will be easy to provoke a wave of
chauvinism among the Albanians in Kosovo. The demand of a Greater
Albania will be unstoppable (even if the international community
wanted to stop it). This include not only the unification of
Albania and Kosovo, but also the request of annexing a large part of
Macedonia, a part of Serbia, a part of Greece and so forth in a
self-feeding spiral.
A possible consequence in Serbia will be a counter explosion. A
visceral reaction against the Albanians could become unstoppable
(even if the international community wanted to stop it). Some “new
friends” could very easily insert themselves in Belgrade and promise
support. It could be emissaries of certain intelligence agencies.
They could play on the anti Albanian furor (like they played on the
anti Serbian furor). They could play on the question of the
“Christianity versus Islam.”
In fact, if such hypothetical scenario shall be successful it is
necessary to have (at least) two group fighting each other. The goal
of the puppet master is not to help one part to win, but to protract
the fighting as much as possible and take advantage from the
environment created in this way.
There are reports,
of dubious origin, that I am not sure how much to believe, that
pretend to detail a series of steps taken by a former director of an
intelligence service in the Balkans that would be ready to gang up
with al-Quaeda creating the Balkan side of the Afghanistan, Iraq,
Chechnya “terrorist” (i.e. irregular warfare) geometry. I am not
sure at all about the credibility of those reports, but in the
context of the hypothetical scenario discussed above, similar
initiatives would fit quite well.
However, besides these specific reports, the area of the Balkans has
been weakened enough to be vulnerable to a major destabilization.
Many events in South East Europe can be view from this perspective
of weakening the “anti bodies” of the countries of the area. This
includes also the constant playing of a government against the other
in Macedonia, and the elimination by scandal and other means of
leaders that are considered uncomfortable for the strategy of the
superpower. It includes the constant provocation of clashes --
political, religious, ethnic – towards an atomization and an “all
against all” situation.
It is necessary to look ruthlessly at the potential horrors abyss
into which Macedonia and the whole area can be thrown; to see
ourselves with the eyes of our enemy in order to find the strength
to say to no the game and to prevent anybody from using our
weaknesses to destroy us.
Gratitude on behalf of the whole redaction team!
Ω
г
о
р
е |
